Polską specyfiką znacząco utrudniającą zarządzanie czasem pracy jest doba pracownicza, która w założeniu ustawodawcy miała ułatwić rozliczanie czasu pracy, a niestety znacząco je skomplikowała. Doba pracownicza jest powiązana z harmonogramami czasu pracy i nie pokrywa się z dobami kalendarzowymi, a co więcej, najczęściej przypada częściowo na dwie doby astronomiczne. Zgodnie z art. 128 par. 3 pkt 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. ‒ Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1510; ost.zm. Dz.U. z 2022 r. poz. 1700; dalej: k.p.) są to bowiem 24 kolejne godziny, poczynając od godziny, w której pracownik rozpoczyna pracę zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy.