statystyki

Jak obliczyć świadczenie urlopowe dla niepełnoetatowca?

autor: Izabela Nowacka10.05.2018, 08:25; Aktualizacja: 10.05.2018, 08:49
Kalendarz

Według ustawy o zfśs pracodawcy zatrudniający na 1 stycznia danego roku mniej niż 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty mogą tworzyć zakładowy fundusz świadczeń socjalnych lub wypłacać świadczenia urlopoweźródło: ShutterStock

Zatrudniamy pracownika na pół etatu, z wynagrodzeniem 1200 zł. Ma ponad dziesięcioletni staż pracy, a więc podstawowy wymiar urlopu. Nie mamy utworzonego zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, więc wypłacimy mu świadczenie urlopowe, ale w wyższej wysokości – 700 zł. Jak rozliczyć miesiąc ze świadczeniem? Czy trzeba sporządzić dwie listy płac? Czy nadwyżka świadczenia podlega oskładkowaniu? Pracownik ma zaplanowany urlop od 14 maja.

ODPOWIEDŹ

Według ustawy o zfśs pracodawcy zatrudniający na 1 stycznia danego roku mniej niż 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty mogą tworzyć zakładowy fundusz świadczeń socjalnych lub wypłacać świadczenia urlopowe. Innymi słowy, obowiązek wypłaty świadczeń urlopowych w 2018 r. mają pracodawcy:

  • niezobligowani do utworzenia zfśs, tj. zatrudniający według stanu na 1 stycznia 2018 r. mniej niż 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty,
  • którzy nie założyli zfśs, a jednocześnie nie zrezygnowali w tym roku z wypłaty świadczeń, dopełniając formalności w tym zakresie do końca stycznia 2018 r. (poinformowanie pracowników o niewypłacaniu świadczeń urlopowych),

wktórzy nie prowadzą działalności w formie jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych (te jednostki obowiązkowo tworzą zfśs, niezależnie od liczebności personelu).

14 dni wypoczynku

Świadczenie urlopowe wypłaca pracodawca raz w roku każdemu pracownikowi korzystającemu w danym roku kalendarzowym z urlopu wypoczynkowego w wymiarze co najmniej 14 kolejnych dni kalendarzowych. Chodzi tu o 14 dni z rzędu, zarówno dni pracy, jak i wolnych. Długość urlopu jest jedynym kryterium wypłaty świadczenia. Nie wolno jej uzależniać ani od stażu pracy (ogólnego czy zakładowego), ani od zajmowanego stanowiska pracy czy innych warunków. Nie ma tu również znaczenia sytuacja życiowa, materialna, rodzinna pracownika, tak jak w przypadku świadczeń finansowanych ze środków zfśs, ani też to, czy pracownik korzysta z urlopu bieżącego czy zaległego. Wypłata następuje nie później niż w ostatnim dniu poprzedzającym rozpoczęcie urlopu wypoczynkowego.

Wysokość świadczenia urlopowego nie może przekroczyć wysokości odpisu podstawowego, odpowiedniego do rodzaju zatrudnienia pracownika (w warunkach normalnych, szczególnych lub w szczególnym charakterze, młodociani), z tym że wysokość świadczenia dla pracowników niepełnoetatowych (z wyjątkiem młodocianych) ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy. W 2018 r. odpis podstawowy wynosi 1185,66 zł i ta kwota odpowiada wysokości świadczenia urlopowego dla pełnego wymiaru. Jednakże ustawodawca wyznaczył tylko górną granicę świadczenia, a tym samym nie nakazuje wypłacać go bezwzględnie w wysokości odpisu. Dlatego można wypłacać świadczenia urlopowe w niższej wysokości, niż wynosi podstawowy odpis na pracownika. [TABELA 1]


Pozostało jeszcze 72% treści

Czytaj wszystkie artykuły na gazetaprawna.pl oraz w e-wydaniu DGP
Zapłać 97,90 zł Kup abonamentna miesiąc
Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Polecane