Poniżej omówione zostaną wpłaty, do których stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej, z pominięciem innych należności.

Obowiązek wydzielenia stanowiska pracy

Każdego pracodawcy – niezależnie od struktury zatrudnienia – może dotyczyć obowiązek wpłaty, o której mowa w art. 23 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, zwanej dalej u.r.z.o.n. Ma ona powstrzymać pracodawców przed rozwiązywaniem umów z pracownikami, którym – w związku z ich niepełnosprawnością – trzeba zorganizować odpowiednie warunki pracy.

W myśl 14 u.r.z.o.n. każdy pracodawca ma obowiązek wydzielić lub zorganizować odpowiednie stanowisko pracy (z podstawowym zapleczem socjalnym) pracownikowi, który w wyniku wypadku przy pracy lub choroby zawodowej utracił zdolność do pracy na dotychczasowym stanowisku, stając się osobą niepełnosprawną.

Termin do wykonania tych prac upływa po trzech miesiącach od daty zgłoszenia przez pracownika gotowości przystąpienia do pracy. Takie zgłoszenie powinno zaś nastąpić w ciągu miesiąca od dnia uznania go za osobę niepełnosprawną.

Niewykonanie lub nieterminowe wykonanie tego obowiązku przez pracodawcę powoduje, zgodnie z art. 23 u.r.z.o.n., powstanie konieczności wpłaty na PFRON – w razie rozwiązania umowy o pracę z osobą niepełnosprawną. Taka wpłata równa jest 15-krotności przeciętnego wynagrodzenia za każdego pracownika. Jej wysokość nie zależy natomiast od wymiaru czasu pracy ani od stażu pracownika.

To jest tylko część artykułu, zobacz pełną treść w e-wydaniu Dziennika Gazety Prawnej: Zatrudnianie niepełnosprawnych nie zawsze zwalnia z wpłat na PFRON.
W pełnej wersji artykułu dowiesz się więcej na temat:

- Preferencji dla zakładów pracy chronionej
- Środków zakładowego funduszu rehabilitacji
- Utraty statusu zakładu pracy chronionej
- Braku obowiązku wpłaty