Sama chęć uzyskania świadczeń z ubezpieczenia społecznego, jako motywacja do podjęcia zatrudnienia, nie świadczy o zamiarze obejścia prawa.
W niniejszej sprawie Zakład Ubezpieczeń Społecznych stwierdził, że T.P. jako pracownica nie podlegała przez 8 miesięcy ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu oraz wypadkowemu.
Wątpliwości organu rentowego wzbudził m.in. fakt, iż umowa o pracę z T.P. została podpisana od razu na okres 12 miesięcy bez uprzedniego zatrudnienia jej na okres próbny. Co więcej – zdaniem ZUS – płatnik składek nie miał realnej potrzeby zatrudnienia pracownika na stanowisku, na które przyjął T.P., a zgromadzone dowody nie wskazują też na rzeczywiste wykonywanie przez kobietę pracy. Z kolei z faktu rozwiązania z nią umowy po 8 miesiącach zakład wysnuł wniosek, iż faktycznie miała ona na celu jedynie wypełnienie przez T.P. warunków do uzyskania świadczenia przedemerytalnego.
Reklama
Kobieta złożyła odwołanie od decyzji organu. Wskazała, że to pracodawca decyduje o utworzeniu stanowiska pracy oraz o ewentualnej jego likwidacji. Ponadto – w jej ocenie – sama chęć uzyskania świadczeń z ubezpieczenia społecznego, jako motywacja do podjęcia zatrudnienia, nie świadczy o zamiarze obejścia prawa. Podobnie zresztą jak inne cele stawiane sobie przez osoby zawierające umowy o pracę, takie jak np. chęć zapewnienia środków utrzymania. Sąd Okręgowy w Łodzi uznał, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie.
Zaznaczył, że o tym, czy strony istotnie nawiązały stosunek pracy, nie decyduje samo formalne zawarcie umowy, wypłata wynagrodzenia, przystąpienie do ubezpieczenia i opłacenie składki czy wystawienie świadectwa pracy, ale rzeczywiste realizowanie elementów charakterystycznych dla tego stosunku, które wynikają z art. 22 par. 1 k.p., w tym faktyczne wykonywanie obowiązków. W ocenie SO zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdził, że T. P. rzeczywiście wykonywała powierzone jej w oparciu o umowę o pracę zadania.
Sąd zwrócił jednocześnie uwagę, że nawet jeżeli rzeczywistą wolą zawarcia przez kobietę umowy o pracę była chęć wypełnienia warunku, od którego uzależnione jest przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego (tj. rozwiązania umowy o pracę z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym osoba była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy), to okoliczność ta nie świadczy o zamiarze obejścia prawa, jeżeli umowa o pracę jest faktycznie realizowana. A w tym przypadku tak było.
W związku z powyższym, sąd okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję ZUS i orzekł, że T.P. podlegała w spornym okresie obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu jako pracownik.
ORZECZNICTWO
Wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z 2 stycznia 2017 r., sygn. akt VIII U 1074/15.