Od początku pandemii koronawirusa ustawodawca proponuje pracodawcom wiele narzędzi mających na celu zmniejszenie jej negatywnych skutków. Zostały one przewidziane w ustawie z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1842, ost. zm. Dz.U. z 2021 r. poz. 180), która była wielokrotnie nowelizowana. Do najczęściej stosowanych narzędzi należą: obniżenie wymiaru czasu pracy oraz wprowadzenie przestoju ekonomicznego (art. 15g i 15gb), wprowadzenie systemu równoważnego czasu pracy z wydłużeniem okresu rozliczeniowego do 12 miesięcy (art. 15zf ust. 1 pkt 2), stosowanie mniej korzystnych warunków zatrudnienia niż wynikające z umów o pracę (ary. 15zf ust. 1 pkt 3), ograniczenie wysokości odpraw i odszkodowań (art. 15gd) czy udzielenie zaległego urlopu bez zgody pracownika (art. 15gc).
OBNIŻENIE WYMIARU CZASU PRACY