Na wiele pytań ustawa nie daje odpowiedzi. Należy więc przyjąć, że w razie fuzji umowa o zarządzanie nie przejdzie na nabywcę, a dla przejętych pracowników z reguły konieczne będzie zawarcie nowych umów o prowadzenie planu.
Pierwsza faza wdrażania w Polsce nowego systemu gromadzenia oszczędności, tj. pracowniczych planów kapitałowych (PPK), już za nami. Do tej pory firmy skupiały się w głównej mierze na zaplanowaniu procesu wdrażania u siebie PPK i terminowym jego przeprowadzeniu. Warto przypomnieć, że PPK jest programem powszechnym po stronie podmiotów zatrudniających, co oznacza, że w zasadzie każdy z nich będzie PPK prowadził – jeśli nie teraz, to w niedalekiej przyszłości.
Na rynku gospodarczym cały czas dochodzi do różnego rodzaju przekształceń podmiotów – połączeń, podziałów, nabywania przedsiębiorstw czy ich części. Powstaje zatem wiele pytań o funkcjonowanie PPK w przypadku takich przekształceń. Niestety ustawa z 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz.U. poz. 2215; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 1572; dalej: ustawa) zawiera jedynie szczątkową regulację w tym zakresie. W wielu przypadkach nie pozwala ona na precyzyjne ustalenie statusu PPK i obowiązków podmiotów uczestniczących w przekształceniach.