Jerzy S. zwrócił się do prezydenta miasta o przyznanie mu pomocy na zakup artykułów spożywczych i chemicznych, leków, opłatę rachunku za gaz oraz opłacenie czynszu za jeden miesiąc. Prezydent odmówił przyznania mu zasiłku specjalnego na zaległe opłaty czynszowe.

W uzasadnieniu stwierdził, że wnioskodawca otrzymuje emeryturę, jednak nadal traktuje pomoc społeczną jako stałe źródło dochodu służące zaspakajaniu wszystkich jego potrzeb. Ponadto wskazał, że od kilku miesięcy z Jerzym S. zamieszkuje jego dorosła córka, która powinna także partycypować w kosztach utrzymania mieszkania.

Powyższą decyzję wnioskodawca zaskarżył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w Warszawie. Organ ten wskazał, że wnioskodawca jest pod stałą opieką ośrodka pomocy społecznej i otrzymuje zasiłki na zgłaszane przez niego potrzeby bytowe.

Z uwagi na ograniczone środki finansowe nie jest możliwe zrealizowanie wszystkich składanych przez Jerzego S. wniosków. SKO utrzymało więc rozstrzygnięcie organu I instancji. Od tej decyzji zainteresowany wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie. Skarga została jednak oddalona.

W orzeczeniu podkreślono, iż celem pomocy społecznej jest jedynie pomoc i wspieranie rodzin w przezwyciężeniu trudnej sytuacji życiowej i zaspokojenie ich niezbędnych potrzeb oraz zapobieganie popadnięciu ich w trudną sytuację życiową poprzez podejmowanie działań zmierzających do ich życiowego usamodzielnienia się.

Wyrok sądu I instancji został zaskarżony przez Jerzego S. do Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA). Jego pełnomocnik na rozprawie przed NSA wyjaśnił, że specjalny zasiłek celowy miał być przekazany na bieżące, a nie zaległe opłaty czynszowe. Skarga kasacyjna została jednak oddalona. Sąd nie znalazł podstawy do uchylenia zaskarżonego orzeczenia.

W ustanym uzasadnieniu wyroku Grażyna Radzicka, sędzia sprawozdawca, stwierdziła, że specjalny zasiłek celowy przyznawany jest w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Może być on udzielony wyłącznie na zaspokojenie niezbędnej potrzeby życiowej. Nie powinien on jednak stanowić stałego źródła utrzymania. Jego celem jest bowiem zaspokojenie doraźnej potrzeby. Za taką nie można uznać uregulowanie zaległych opłat czynszowych. Wyrok jest prawomocny.

SYNG. AKT I OSK 1911/10