Karolina Kanclerz, radca prawny, partner, ACO, PCS Paruch Chruściel Schiffter | Littler Globa
Bartosz Tomanek, adwokat, AWCO, PCS Paruch Chruściel Schiffter | Littler Global
Do 17 grudnia powinniśmy implementować dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2019/1937 z 23 października 2019 r. w sprawie ochrony osób zgłaszających naruszenia prawa Unii (Dz.Urz. UE z 2019 r. L 305, s. 17). Pojawiły się jednak dopiero wstępne założenia i jest prawdopodobne, że krajowe przepisy wejdą w życie w ostatniej chwili i nie pójdą dalej niż unijne. Dlatego pracodawcy nie tracą czasu i już dziś przygotowują się do wdrożenia właściwych procedur oraz kanałów zgłaszania naruszeń. Co ciekawe, podmioty, które działają w ramach grup spółek, z reguły idą w kierunku jednego, scentralizowanego systemu dla wszystkich. Artykuł 8 ust. 1 i 2 dyrektywy przewiduje natomiast, że państwa członkowskie mają zapewnić, by podmioty prawne w sektorze prywatnym i publicznym ustanowiły kanały i procedury na potrzeby dokonywania zgłoszeń wewnętrznych.
W związku z tym pojawiają się pytania. Jak globalni pracodawcy powinni to interpretować? Czy scentralizowane podejście i wdrożenie kanałów i procedur na poziomie grupy będzie spełniało wymogi dyrektywy? Czy skoro posługuje się ona pojęciem „podmiotów prawnych”, to spełnienie wymogu na poziomie „grupy podmiotów prawnych” będzie właściwą praktyką?