Podstawę wymiaru zasiłków przysługujących pracownikom, w tym wynagrodzeń chorobowych, ustala się z uwzględnieniem wynagrodzenia wypłaconego za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających powstanie niezdolności do pracy.

Od 1 czerwca 2017 r. zatrudniamy pracownika, który wykonuje pracę także za granicą. Został oddelegowany na Litwę na okres od 19 czerwca do końca września. Jednak we wrześniu zachorował (8 dni) i przebywał wtedy w Polsce. Jak obliczyć wynagrodzenie chorobowe za wrzesień, jeżeli pracownik otrzymuje za pracę na Litwie: wynagrodzenie zasadnicze 900 euro, dodatek za rozłąkę 120 euro oraz miesięczną premię zmienną. Całość wynagrodzenia jest płatna 10. dnia następnego miesiąca. Premia za lipiec i sierpień wyniosła odpowiednio 180 i 220 euro. Wypłata nastąpiła w lipcu (za czerwiec), w sierpniu (za lipiec) i we wrześniu (za sierpień), za czerwiec premii nie było. Wynagrodzenie za część czerwca przepracowaną w Polsce wyniosło 2619 zł, a za pracę za granicą – 486 euro.

Podstawę wymiaru zasiłków przysługujących pracownikom, w tym wynagrodzeń chorobowych, ustala się z uwzględnieniem wynagrodzenia wypłaconego za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających powstanie niezdolności do pracy. Jeżeli okres zatrudnienia pracownika jest krótszy, podstawę wymiaru zasiłku ustala się z wynagrodzeń za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia. Do obliczenia podstawy przyjmuje się przychód, który stanowi podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniu potrąconych przez pracodawcę składek na ubezpieczenia społeczne, finansowanych ze środków pracownika.