Odpowiedź na powyższe pytanie znajdziemy w art. 18 ustawy z 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 637).

Zgodnie z tym przepisem pracownicy, którzy 1 stycznia 2013 r. (tj. w dniu wejścia w życie ustawy wydłużającej wiek emerytalny) są objęci ochroną stosunku pracy wynikającą z art. 39 k.p., lub osoby, które mogłyby być nią objęte, jeżeli w tym dniu pozostawałyby w stosunku pracy, będą objęci ochroną przez cały okres, aż do osiągnięcia wieku emerytalnego zgodnie z nowymi przepisami. Dotyczy to kobiet urodzonych do 1 stycznia 1957 r. oraz mężczyzn urodzonych do 1 stycznia 1952 r.

Zgodnie z powyższym okres ochronny dla tych pracowników ulegnie odpowiedniemu wydłużeniu ponad 4-letni okres zagwarantowany w kodeksie pracy, stosownie do terminu osiągania przez nich wieku emerytalnego na nowych zasadach (a więc nawet o 16 miesięcy). Celem tej regulacji jest zapobieżenie sytuacji, w której pracownik raz objęty ochroną zatrudnienia utraciłby tę ochronę w związku z wydłużeniem wieku emerytalnego (a co za tym idzie wydłużeniem 4-letniego okresu pozostałego do osiągnięcia tego wieku).

Przypomnijmy, że zgodnie z nowelizacją ustawy o emeryturach z FUS wiek emerytalny kobiet i mężczyzn od 1 stycznia 2013 r. będzie podwyższany co kwartał o jeden miesiąc aż do osiągnięcia poziomu 67 lat.

Dla przykładu wiek emerytalny kobiet urodzonych od 1 stycznia 1953 r. do 31 marca 1953 r. będzie wynosił co najmniej 60 lat i 1 miesiąc, a tych urodzonych w okresie od 1 kwietnia 1953 r. do 30 czerwca 1953 r. – już 60 lat i dwa miesiące.