Przepis ustawy z 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej jednoznacznie stanowi, że czas pracy pracowników komórek organizacyjnych (zakładów, pracowni) między innymi radiologii – stosujących w celach diagnostycznych lub leczniczych źródła promieniowania jonizującego w zakresie określonym w ust. 5 – nie może przekraczać 5 godzin na dobę i przeciętnie 25 godzin na tydzień w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym.

Zakaz ten odnosi się do sytuacji, kiedy do podstawowych obowiązków radiologa należy: stosowanie w celach diagnostycznych lub leczniczych źródeł promieniowania jonizującego, a w szczególności: wykonywanie badań lub zabiegów, asystowanie lub wykonywanie czynności pomocniczych przy badaniach lub zabiegach, obsługujących urządzenia zawierające źródła promieniowania lub wytwarzające promieniowanie jonizujące. Zakaz odnosi się też do czynności bezpośrednio przy chorych leczonych za pomocą źródeł promieniotwórczych lub do prowadzenia badań naukowych z zastosowaniem źródeł promieniowania jonizującego oraz dokonywania pomiarów dozymetrycznych promieniowania jonizującego. To oznacza, że obowiązuje bezwzględny zakaz wydłużania pracy przy wyżej wymienionych czynnościach radiologa ponad normy oznaczone powyżej, jeśli w grę wchodzi zatrudnienie w placówkach objętych regulacją wyżej wskazanej ustawy.

Uregulowania te nie mają natomiast zastosowania do pracowników zatrudnionych u lekarzy prowadzących indywidualną lub grupową praktykę lekarską. Pracownicy zatrudnieni u lekarzy prywatnie praktykujących są objęci przepisami działu 6 kodeksu pracy, co oznacza, że egzekwowanie zakazu, o jakim mowa, może być już znacznie częściej niewykonalne.

not. DS