EKSPERT WYJAŚNIA

W opisanych przypadku pracodawca postąpił prawidłowo. Wprawdzie mógł, ale też nie musiał dawać czytelniczce dłuższego terminu na stawienie się do pracy. W czasie urlopu wychowawczego pracownik ma prawo podjąć pracę zarobkową u dotychczasowego lub innego pracodawcy albo inną działalność, a także naukę lub szkolenie, jeżeli nie wyłącza to możliwości sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem. W razie ustalenia, że pracownik trwale zaprzestał sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, pracodawca wzywa pracownika do stawienia się do pracy w terminie przez siebie wskazanym, nie później jednak niż w ciągu 30 dni od dnia powzięcia takiej wiadomości i nie wcześniej niż po upływie trzech dni od dnia wezwania.

NASZA REKOMENDACJA

Wyjeżdżając do innego miasta i zostawiając dziecko pod opieką dziadków, czytelniczka doprowadziła do sytuacji, w której nie była w stanie sprawować osobistej opieki nad dzieckiem. A to uzasadniało jej odwołanie z urlopu wychowawczego. Nie pozostaje jej nic innego, jak zastosować się do poleceń pracodawcy.

Podstawa prawna

• Art. 1862 ustawy z 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).