W 2008 r. ubezpieczony złożył do ZUS wniosek o rentę. Ten odmówił mu, tak samo jak sąd okręgowy pracy i ubezpieczeń społecznych wydając wyrok w grudniu 2009 r. Policjant wniósł apelację do sądu apelacyjnego, ale przegrał sprawę. Skład sędziowski uznał, że funkcjonariusz, który ma prawo do emerytury obliczonej z uwzględnieniem okresów składkowych (zatrudnienie w firmach), nie może mieć renty z systemu powszechnego, czyli z ZUS. Tak wynika z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2009 r., nr 153, poz. 1227 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2003 r. do 5 lutego 2009 r.

Zdaniem sądu apelacyjnego ubezpieczony nie może mieć renty z ZUS także dlatego, iż nie spełnia warunków do jej uzyskania określonych w art. 57 wyżej wymienionej ustawy. To dlatego, że nie ma odpowiednio długiego stażu ubezpieczeniowego w ostatnim 10-leciu przed zgłoszeniem wniosku o rentę, niezdolność do pracy (datująca się od 1996 r.) niepowstała w okresie zatrudnienia, lecz służby, jak również nie ma 25 lat stażu pracy w cywilu.

Policjant wniósł skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego (SN). Ten uchylił wyrok sądu apelacyjnego i nakazał mu ponownie zająć się sprawą, bo zarówno on, jak i sąd I instancji popełniły błąd, stosując nieobowiązujące prawo. Otóż sąd I instancji, orzekając w grudniu 2009 r., powinien powołać się na art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy emerytalnej obowiązujący od 5 lutego 2009 r. Umożliwia on żołnierzom i funkcjonariuszom pobierającym emeryturę zgłoszenie wniosku o emeryturę czy rentę z FUS . Oczywiście okresów służby nie uwzględnia się przy ustalaniu prawa do tych świadczeń z ZUS.

SN uznał, iż sądy obu instancji źle przeprowadziły postępowanie dowodowe. To, czy policjant legitymuje się wymaganym stażem ubezpieczenia cywilnego, wymagało odniesienia się nie tylko do dziesięciolecia poprzedzającego złożenie wniosku o rentę, lecz także do dziesięciolecia przed powstaniem niezdolności do pracy, czyli przed 1996 rokiem.

Wyrok Sądu Najwyższego z 13 września 2011 r., sygn. akt I UK 41/11