ORZECZENIE

Pracownik był zatrudniony w firmie na stanowisku kierownika zmiany. W sierpniu 2006 r. pracodawca nałożył na niego karę i nie wypłacił mu premii. Za przyczynę ukarania wskazał naruszenie obowiązków pracowniczych. Na terenie zakładu pracy faktycznie doszło do awarii maszyny, a kierownik nie ustalił osoby odpowiedzialnej za przestój. Pracownik złożył sprzeciw od nałożonej kary, który nie został uwzględniony przez firmę. Miał prawo odwołać się od niego do sądu pracy, ale nie zrobił tego.

Od sierpnia do listopada 2006 r. pracownik przebywał na zwolnieniu lekarskim. W związku z przedłużającą się nieobecnością w pracy do pełnienia jego obowiązków została zatrudniona inna osoba. 30 listopada pracownik otrzymał wypowiedzenie umowy o pracę. Jako przyczynę wskazano niedostateczną inicjatywę na stanowisku samodzielnym, trudności w wykonywaniu prawidłowej pracy oraz długotrwałą nieobecność powodującą dezorganizację pracy. Pracownik odwołał się do sądu I instancji i zażądał odszkodowania za niezgodne z prawem i nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę.

Sąd wskazał, że odpowiedzialność za zaistniałą awarię maszyny nie daje podstaw do uznania, iż pracownik nieprawidłowo wykonywał swoje obowiązki. W ocenie sądu także jego choroba nie może stanowić uzasadnionej przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę. Dlatego zasądził on od firmy na rzecz pracownika odszkodowanie w wysokości 11,2 tys. zł.

Firma odwołała się od wyroku sądu do sądu II instancji. Ten uznał, że jedyną uzasadnioną przyczyną wypowiedzenia pracownikowi umowy o pracę był zarzut dotyczący trudności w wykonywaniu pracy. Zdaniem sądu, ta przyczyna wypowiedzenia umowy była konkretna i rzeczywista, co uprawniało firmę do jej rozwiązania. Sąd wskazał też, że pracownik zgodził się z zarzutami dotyczącymi trudności w wykonywaniu swoich obowiązków, skoro nie odwołał się od kary porządkowej do sądu pracy. Zmienił zaskarżony wyrok i oddalił powództwo.

Pracownik wniósł skargę kasacyjną do SN. Ten wskazał, że zatrudniony, który wniósł sprzeciw (od kary porządkowej), może w ciągu 14 dni od dnia zawiadomienia o odrzuceniu tego sprzeciwu wystąpić do sądu pracy o uchylenie zastosowanej wobec niego kary. SN zgodził się z rozstrzygnięciem sądu II instancji, że uzasadnioną i wystarczającą przyczyną wypowiedzenia umowy o pracę na czas nieokreślony jest ukaranie pracownika karą porządkową. Podkreślił, że pracownik nie może kwestionować zasadności tej kary, jeśli nie odwołał się od niej do sądu pracy. SN oddalił skargę pracownika.

Sygn. akt II PK 62/08