Zasady nabywania praw do emerytury wojskowej określają przepisy ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (tekst jednolity - Dz.U. 2015 poz. 330).

Stare zasady

Ustawa określa, że emerytem wojskowym jest żołnierz zwolniony z zawodowej służby wojskowej, który ma ustalone prawo do emerytury wojskowej. Świadczenie przysługuje żołnierzowi zwolnionemu ze służby, który w dniu zwolnienia z tej służby posiada 15 lat służby wojskowej w Wojsku Polskim. Przy czym do wymaganych 15 lat służby żołnierz może wliczyć sobie maksymalnie do 3 lat urlopu wychowawczego. 

Emerytura wynosi 40 proc. podstawy jej wymiaru. Podstawa wymiaru to - zgodnie z ustawą - kwota uposażenia należnego żołnierzowi w ostatnim miesiącu pełnienia służby. Ponadto ustawa przewiduje szereg sytuacji, kiedy emerytura ulega zwiększeniu.

Podwyższenia emerytury

Za każdy rok służby ponad wymagane 15 lat, emerytura wzrasta o 2,6 proc. podstawy wymiaru. O taką samą wartość (2,6 proc. podstawy wymiaru/rok) podwyższa się emeryturę za każdy rok okresów składkowych poprzedzających służbę (maksymalnie trzy lata, za każdy czwarty i kolejny rok emerytura wzrasta już tylko o 1,3 proc. podstawy wymiaru). Natomiast za każdy rok okresów nieskładkowych poprzedzających służbę - emerytura żołnierza wzrasta o 0,7 proc. podstawy wymiaru.

Ustawa przewiduje ponadto szereg sytuacji, kiedy żołnierz uzyskuje podwyższenie swojej emerytury. Wzrasta ona o 2 proc. podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio:

  • w składzie personelu latającego na samolotach naddźwiękowych,
  • w składzie załóg okrętów podwodnych,
  • w charakterze nurków i płetwonurków,
  • w zwalczaniu fizycznym terroryzmu.

Mniejsze powiększenie – o 1proc. podstawy wymiaru – przysługuje za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio:

  • za latanie na pozostałych samolotach i śmigłowcach,
  • za pływanie w składzie załóg nawodnych wojskowych jednostek pływających,
  • w charakterze skoczków spadochronowych i saperów,
  • w służbie wywiadowczej za granicą,
  • w oddziałach specjalnych.

Za każdy rozpoczęty miesiąc służby na froncie w czasie wojny lub w strefie działań wojennych emerytura żołnierza wzrasta o 0,5 procenta podstawy wymiaru. Ponadto jeśli żołnierz stał się inwalidą w związku ze służbą, jego emerytura ulega powiększeniu o 15 proc. podstawy wymiaru.

Nowe zasady od 2013 roku

Powyższe zasady dotyczą żołnierzy, którzy zostali zatrudnieni do 31 grudnia 2012 roku. Żołnierze, którzy zostali zatrudnieni po tym dniu podlegają nowym regulacjom. Prawo do emerytury zyskują po odsłużeniu minimum 25 lat i ukończeniu wieku 55 lat. W ich przypadku emerytura wynosi 60 proc. podstawy wymiaru i wzrasta o 3 proc. z każdym rokiem służby ponad wymagane 25 lat. Zgodnie z ustawą podstawę wymiaru emerytury na nowych zasadach stanowi średnie uposażenie żołnierza należne przez okres kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez żołnierza.