Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi wynagrodzenie wypłacone pracownikowi u pracodawcy, u którego przysługuje mu zasiłek chorobowy. Za wynagrodzenie uwzględniane w podstawie wymiaru zasiłku uważa się przychód pracownika stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniu potrąconych przez pracodawcę składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, finansowanych ze środków pracownika.
Z jakiego okresu uwzględniać
Podstawę wymiaru zasiłku przysługującego pracownikowi stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Podstawa wymiaru może być ustalona z okresu krótszego. Dotyczy to np. sytuacji, gdy niezdolność do pracy powstanie przed upływem 12 miesięcy kalendarzowych zatrudnienia. W takim przypadku podstawę wymiaru zasiłku ustala się, przyjmując przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe tego zatrudnienia. Jeżeli pracownik otrzymuje wynagrodzenie stałe miesięczne oraz składniki wynagrodzenia w wysokości zmiennej np. premię, to w podstawie wymiaru zasiłku chorobowego uwzględnia się wynagrodzenie stałe miesięczne w wysokości wynikającej z umowy o pracę, zaś zmienne składniki wynagrodzenia – po uzupełnieniu. Składniki wynagrodzenia przysługujące za okresy miesięczne podlegają uwzględnieniu w podstawie wymiaru zasiłku w kwocie wypłaconej pracownikowi za miesiąc kalendarzowy, z którego wynagrodzenie przyjmuje się do ustalenia podstawy wymiaru zasiłku. Składniki wynagrodzenia przysługujące za okresy kwartalne wliczane są do przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia przyjmowanego do ustalenia podstawy wymiaru zasiłku w wysokości 1/12 kwot wypłaconych pracownikowi za cztery kwartały poprzedzające miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Natomiast premie, nagrody oraz inne składniki wynagrodzenia przysługujące za okresy roczne, które zgodnie z przepisami płacowymi są pomniejszane za okres pobierania zasiłków, uwzględnia się w podstawie wymiaru zasiłku w wysokości stanowiącej 1/12 kwoty wypłaconej za rok poprzedzający miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy.
Zmniejszanie proporcjonalne
Składniki wynagrodzenia zmniejszane proporcjonalnie w związku z usprawiedliwioną nieobecnością w pracy, zgodnie z przepisami płacowymi podlegają uwzględnieniu w podstawie wymiaru zasiłku – po uzupełnieniu. Składniki wynagrodzenia pomniejszane – na podstawie przepisów płacowych – za okres usprawiedliwionej nieobecności w pracy, ale nie w sposób proporcjonalny do tej nieobecności, podlegają uwzględnieniu w podstawie wymiaru zasiłków, lecz w kwocie faktycznej – bez uzupełniania. Składniki wynagrodzenia przysługujące – w myśl umowy o pracę lub innego aktu nawiązującego stosunek pracy – do określonego terminu, uwzględnia się w ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku za okres przypadający tylko do tego terminu. Jeżeli zakład pracy podejmie decyzję o całkowitym zaprzestaniu wypłaty danego składnika wynagrodzenia od określonej daty, to od tej daty składnik ten nie może stanowić podstawy wymiaru zasiłku, chyba że zostanie on włączony w całości lub w części do innego składnika wynagrodzenia lub zamieniony na inny składnik.
Składniki nieuwzględniane
Niektórych składników wynagrodzenia nie uwzględnia się w podstawie wymiaru zasiłku, mimo że stanowią podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe. Są to składniki, co do których zasady wypłaty, określone w układach zbiorowych lub w przepisach o wynagradzaniu, nie zawierają przepisu nakazującego zmniejszenie tych składników za okres pobierania zasiłku. Zasada ta dotyczy najczęściej premii i nagród o charakterze uznaniowym, przysługujących zarówno za okresy miesięczne, kwartalne, jak i roczne. A zatem, jeżeli regulamin, na podstawie którego dany składnik wynagrodzenia jest wypłacany, nie zawiera zapisów o jego pomniejszaniu za okresy pobierania zasiłku, nie podlega on uwzględnieniu w podstawie wymiaru zasiłku. W podstawie wymiaru zasiłku nie należy uwzględniać również premii, nagród lub innych składników wynagrodzenia, których zasady wypłaty wyraźnie wskazują, że są wypłacane także za okresy pobierania zasiłku. Jeśli więc, zgodnie z regulaminem premiowania, podstawą ustalenia premii rocznej jest wynagrodzenie za czas faktycznie przepracowany łącznie z zasiłkiem chorobowym przysługującym za niezdolność do pracy spowodowaną wypadkiem przy pracy, to premii tej nie należy uwzględnić w podstawie wymiaru zasiłku chorobowego z tego tytułu (przykład 1 i 2). Pracownik, zgodnie z regulaminem premiowania, zachowuje do niej prawo za okres pobierania zasiłku z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy.
 PRZYKŁAD 1 ZAPRZESTANIE WYPŁATY PREMII KWARTALNYCH Czytelniczka stała się niezdolna do pracy z powodu choroby w dniu 20 grudnia 2006 r. i chorowała do 23 lutego 2007 r. Poza wynagrodzeniem zasadniczym miesięcznym otrzymuje ona dodatek specjalny, przyznany na okres od 1 czerwca 2006 r. do 31 sierpnia 2006 r. Zamiast dodatku specjalnego od 1 września 2006 r. pracownica otrzymuje dodatek funkcyjny w tej samej wysokości, w jakiej otrzymywała poprzednio dodatek specjalny. Ponadto ma prawo do premii kwartalnej, jednak pracodawca podjął decyzję, że począwszy od 1 stycznia 2007 r. zaprzestaje się jej wypłaty. Przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego uwzględnione zostanie przeciętne miesięczne wynagrodzenie pracownicy za okres od grudnia 2005 r. do listopada 2006 r., dodatek specjalny otrzymywany w miesiącach czerwiec, lipiec i sierpień 2006 r. oraz dodatek funkcyjny za miesiąc wrzesień, październik i listopad 2006 r. a także 1/12 sumy premii kwartalnych wypłaconych za IV kwartał roku 2005 oraz za I, II i III kwartał roku, w którym powstała niezdolność do pracy. Ponadto ponieważ pracodawca podjął decyzję o całkowitym zaprzestaniu wypłaty premii kwartalnych od nowego roku, za okres niezdolności do pracy od 1 stycznia do 23 lutego 2007 r. z podstawy wymiaru zasiłku należy wyłączyć premie kwartalne.
 PRZYKŁAD 2 PRAWO DO DODATKU FUNKCYJNEGO Czytelniczka oprócz wynagrodzenia zasadniczego ma prawo do dodatku funkcyjnego, do którego zachowuje prawo za okres usprawiedliwionej nieobecności w pracy. Od 1 marca 2007 r. zmienione zostały zasady wynagradzania pracowników i dodatek funkcyjny jest proporcjonalnie zmniejszany za dni usprawiedliwionej nieobecności w pracy. Pracownica sprawuje opiekę nad chorym dzieckiem w okresie od 23 lutego 2007 r. do 5 marca 2007 r. Przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku opiekuńczego za okres od 23 lutego do 28 lutego 2007 r. uwzględnione zostanie tylko przeciętne miesięczne wynagrodzenie pracownicy wypłacone za okres od lutego 2005 r. do stycznia 2006 r. Podstawa wymiaru zasiłku opiekuńczego przysługującego od 1 marca 2007 r. powinna być przeliczona. Dodatek funkcyjny, który pracownica otrzymała za miesiące stanowiące podstawę wymiaru zasiłku opiekuńczego, powinien być również uwzględniony obok wynagrodzenia zasadniczego.