Magdalena Rycak doktorantka w Katedrze Prawa Pracy UW Nie W opisanej sytuacji spełniony został warunek dopuszczalności pracy w godzinach nadliczbowych. Natomiast pracodawca nieprawidłowo rekompensuje pracę w godzinach nadliczbowych. Osoby niepełnosprawnej nie można zatrudniać powyżej 8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo. Czas pracy osoby niepełnosprawnej zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności nie może przekraczać 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo. Ponadto osoba niepełnosprawna nie może być zatrudniona w porze nocnej i w godzinach nadliczbowych. Warto podkreślić, że art. 15 ustawy o rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych nie stosuje się do osób zatrudnionych przy pilnowaniu oraz gdy, na wniosek osoby zatrudnionej, lekarz przeprowadzający badania profilaktyczne pracowników lub w razie jego braku lekarz sprawujący opiekę nad tą osobą wyrazi na to zgodę. Pracą w godzinach nadliczbowych jest praca wykonywana ponad obowiązujące pracownika normy czasu pracy, a także praca wykonywana ponad przedłużony dobowy wymiar czasu pracy, wynikający z obowiązującego pracownika systemu i rozkładu czasu pracy. Pracodawca powinien więc w opisanej sytuacji rekompensować pracę w godzinach nadliczbowych z tytułu przekroczenia 7-godzinnej normy dobowej. Za każdą godzinę powyżej tej normy należy się pracownikowi albo normalne wynagrodzenie wraz z odpowiednim dodatkiem (50 lub 100 proc., w zależności od tego, czy praca odbywa się w zwykły dzień roboczy, czy też np. w niedzielę lub święto), albo czas wolny od pracy. Czas wolny od pracy może być udzielany na wniosek pracownika lub bez takiego wniosku – wówczas należy oddać pracownikowi 1,5 godziny za 1 godzinę pracy w nadliczbowej. Nie może się to odbyć ze stratą w jego wynagrodzeniu. Pracą w godzinach nadliczbowych może być też przekroczenie średniej pięciodniowej normy czasu pracy. Oznacza to, że pracodawca, który zatrudniał pracownika w danym okresie rozliczeniowym w wymiarze nieprzekraczającym obowiązującej go tygodniowej normy czasu pracy, ale liczba dni, przez które pracownik ten świadczył pracę, przekroczyła średnio pięć dni w tygodniu, powinien tę pracę odpowiednio zrekompensować. Z treści pytania wynika, że pracownica pracuje przez więcej niż przeciętnie pięć dni w tygodniu w danym okresie rozliczeniowym. Jeśli praca planowo odbywa się przez pięć dni od poniedziałku do piątku, a dodatkowo też czasami w soboty, to praca w soboty stanowi przekroczenie przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy.