W okresie wypowiedzenia umowy o pracę pracodawca ma prawo wyznaczyć pracownikowi termin urlopu wypoczynkowego, a pracownik jest zobowiązany ten urlop wykorzystać (art. 1671 k.p.). W wyroku z 2 września 2003 r. (I PK 403/02) Sąd Najwyższy uznał, że na zasadach określonych w art. 1671 k.p. w okresie wypowiedzenia pracownik musi wykorzystać zarówno bieżący, jak i zaległy urlop wypoczynkowy. Zaległy urlop może zostać udzielony pracownikowi w całości, bieżący natomiast jedynie w wymiarze proporcjonalnym. Za niewykorzystany urlop wypoczynkowy pracownikowi przysługuje ekwiwalent pieniężny.

Pracodawca może również zdecydować o zwolnieniu pracownika w okresie wypowiedzenia z obowiązku świadczenia pracy. Musi jednak pamiętać, że zwolnionemu pracownikowi przysługuje prawo do wynagrodzenia.

Jeżeli pracodawca w pierwszej kolejności zdecyduje się zwolnić pracownika z obowiązku świadczenia pracy, nie może następnie nakazać mu wykorzystanie urlopu wypoczynkowego w tym samym okresie, chyba że pracownik wyrazi na to zgodę. W wyroku z 21 czerwca 2005 r. (III APa 48/05) SN stwierdził, że okres zwolnienia pracownika z obowiązku świadczenia pracy nie jest równoznaczny (jakościowo i pojęciowo) z okresem wykorzystywania urlopu wypoczynkowego. W szczególności okres zwolnienia pracownika z obowiązku świadczenia pracy nie służy tym celom, jakie powinien spełniać urlop wypoczynkowy, tj. odpoczynkowi i regeneracji sił. Jeżeli więc pracodawca podjął decyzję o zwolnieniu pracownika z obowiązku świadczenia pracy, to nie może bez zgody pracownika nakazać, by w tym samym okresie wykorzystał on urlop wypoczynkowy. Należy więc przyjąć, że jeżeli pracownik zwolniony z obowiązku świadczenia pracy miał niewykorzystany urlop wypoczynkowy, to w dniu rozwiązania stosunku pracy powinien otrzymać za ten urlop ekwiwalent pieniężny.