Artykuł 32 ustawy nie porusza tej kwestii. Źródeł uregulowania problematyki reprezentacji zakładowej organizacji związkowej w rozumieniu art. 32 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych należy upatrywać w art. 9 tej ustawy. Przepis ten wyraża zasadę samorządności związkowej w sferze organizacyjnej polegającą na samodzielności związku zawodowego w kształtowaniu ustroju wewnętrznego, tworzeniu organów i precyzowaniu ich kompetencji oraz reguł postępowania, a także określaniu sposobu reprezentacji wobec innych podmiotów. Ustawodawca wskazał, iż takie kwestie regulują statuty i uchwały związkowe, które powinny pochodzić od statutowych organów związku zawodowego. Umocowanie do reprezentowania związku może wynikać zatem nie tylko z postanowień statutu związku zawodowego, ale także z uchwał jego statutowych organów podjętych w ramach przysługujących tym organom kompetencji i w statutowo określonym trybie. Takim organem zakładowej organizacji związkowej jest zarząd.

W przeciwieństwie do uchwał podejmowanych przez uprawnione do tego organy statuty organizacji zawierają zwykle postanowienia o pewnym stopniu ogólności, dlatego trudno sobie wyobrazić, aby przedmiotem regulacji statutu związku była tak szczegółowa kwestia jak imienne upoważnienia dla poszczególnych członków organizacji związkowej do reprezentowania jej wobec innych podmiotów.

Zatem dla objęcia wynikającą z art. 32 ust. 1 ustawy ochroną stosunku pracy pracownika będącego członkiem zakładowej organizacji związkowej, lecz niebędącego członkiem jej zarządu, wystarczające jest imienne wskazanie tego pracownika w uchwale zarządu, jeśli jednocześnie uchwała ta zawiera upoważnienie dla tego pracownika do reprezentowania zakładowej organizacji związkowej wobec pracodawcy albo organu lub osoby dokonującej za pracodawcę czynności z zakresu prawa pracy (por. wyrok SN z 12 września 2008 r., I PK 47/08, OSNP 2010/3 – 4/35).

not. MJ