Poród w domu nie jest uznawany za świadczenie gwarantowane z NFZ

Nie tylko lekarz, lecz także położna może sprawować opiekę medyczną nad kobietą w ciąży, w czasie porodu oraz w okresie połogu. Warunkiem jest ich prawidłowy przebieg. Takie zmiany wprowadza rozporządzenie ministra zdrowia z 23 września 2010 r. w sprawie standardów postępowania oraz procedur medycznych przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych z zakresu opieki okołoporodowej sprawowanej nad kobietą w okresie fizjologicznej ciąży, fizjologicznego porodu, połogu oraz opieki nad noworodkiem (Dz.U nr. 187, poz. 1256).

– Określenie przez resort zdrowia po raz pierwszy w formie rozporządzenia standardów postępowania w zakresie tzw. opieki okołoporodowej ma spowodować zwiększenie bezpieczeństwa kobiet w ciąży, w czasie porodu i połogu, a także wzmocnić ich prawa jako pacjentów – mówi Grażyna Iwanowicz-Polus z Polskiego Towarzystwa Położnych.

Rozporządzenie określa przede wszystkim, jaka opieka (częstotliwość, zakres badań) musi być zapewniona kobiecie w poszczególnych fazach ciąży, porodu i połogu (ten trwa do 6. tygodnia po porodzie). Po pierwsze przyszła mama sama wybierze, kto ma nad nią sprawować opiekę. Po drugie będzie mogła wybrać miejsca porodu, a także pozycję, w której chce rodzić. To oznacza, że jej dziecko będzie mogło narodzić się nie w szpitalu, ale w domu (pod fachową opieką). Po trzecie personel medyczny – lekarz, pielęgniarka, położna – musi przestrzegać jej praw jako pacjenta. Oznacza to, że kobieta musi mieć zapewnioną pełną informację o metodach łagodzenia bólu, warunki porodu, nie można naruszać jej poczucia prywatności i intymności, a personel medyczny musi kontaktować się z nią z szacunkiem.

2 – 4 tys. zł to koszt zorganizowania porodu w warunkach domowych