Na początku 2007 r. pracownik doznał urazu kręgosłupa i przez pół roku, do końca października, przebywał na zwolnieniu lekarskim. Następnie ZUS przyznał mu do końca grudnia, czyli na dwa miesiące, świadczenie rehabilitacyjne. W listopadzie pracownik wystąpił z wnioskiem o przedłużenie prawa do tego świadczenia. ZUS odmówił, a pracownik odwołał się do sądu.

W trakcie trwania postępowania przed sądem pracownik w ostatnim dniu grudnia po skończeniu się świadczenia rehabilitacyjnego, stawił się do firmy w celu uzyskania skierowania na kontrolne badania lekarskie. Pracodawca wręczył mu jednak wypowiedzenie umowy z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia. Przyczynę wypowiedzenia uzasadnił m.in. redukcją zatrudnienia w dziale marketingu. Firma wypłaciła zwolnionemu odprawę i zwolniła go ze świadczenia pracy. W tym czasie sąd zmienił decyzję ZUS i przedłużył pracownikowi świadczenie rehabilitacyjnego do końca marca 2008 r.

Pracownik od wypowiedzenia odwołał się do sądu I instancji. Ten uznał, że firma rozwiązała umowę z pracownikiem w okresie ochronnym wskazanym w art. 41 kodeksu pracy. Przepis ten zakazuje wypowiadania umowy w czasie usprawiedliwionej nieobecności spowodowanej chorobą pracownika, jeżeli nie upłynął okres uprawniający do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia. Sąd nakazał firmie wypłacenie odszkodowania w wysokości prawie 20 tys. zł.

Firma od wyroku odwołała się do sądu II instancji. Ten uznał, że wypowiedzenie umowy dokonane w czasie obecności pracownika w pracy jest skuteczne i nie może być podważone przez ochronę stosunku pracy wynikającą z art. 41 k.p. Sąd apelacyjny zmienił więc zaskarżony wyrok i oddalił żądania zwolnionego pracownika.

Pracownik wniósł więc skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, który wskazał, że z art. 41 k.p. wynika, że pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę w czasie urlopu pracownika, a także w czasie innej usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy. SN, uznał, że wypowiedzenie umowy dokonane w czasie obecności pracownika w pracy jest skuteczne i nie może być podważone przez ochronę stosunku pracy wynikającą z art. 41 k.p., gdyż o bezskuteczności takiego wypowiedzenia decyduje wyłącznie nieobecność pracownika w pracy.

SN oddalił skargę kasacyjną.

Sygn. akt II PK 343/09