Urlop bezpłatny stanowi okres, w którym mimo trwania stosunku pracy zawieszeniu ulegają wzajemne obowiązki i uprawnienia stron tego stosunku. Co prawda korzystający z tego urlopu nie traci statusu pracownika, jednakże okres przebywania na urlopie nie podlega wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze (art. 174 par. 2 k.p.).

Wyjątek od tej zasady uwzględnia art. 1741 k.p., który przewiduje sytuację udzielania urlopu bezpłatnego na mocy porozumienia pracodawców. Urlop taki udzielany jest wówczas przez pracodawcę, za zgodą pracownika wyrażoną na piśmie, w celu świadczenia pracy u innego pracodawcy. Czas trwania tego urlopu ustalany jest również w drodze porozumienia zawartego pomiędzy pracodawcami. Pomimo że również w czasie tego szczególnego rodzaju urlopu następuje zawieszenie wzajemnych świadczeń stron stosunku pracy, okres korzystania z tego urlopu wlicza się do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze u dotychczasowego pracodawcy. Omawiany przepis pozwala zatem na zrównanie okresu pracy u innego pracodawcy z okresem pracy u pracodawcy dotychczasowego.

Warunkiem skorzystania z uprawnienia przewidzianego w art. 1741 par. 2 k.p. jest reaktywacja zawieszonych obowiązków, która następuje z chwilą powrotu pracownika do pracy u dotychczasowego pracodawcy. Oznacza to, iż dopiero ponowne podjęcie pracy u macierzystego pracodawcy, po zakończeniu urlopu bezpłatnego, pozwala na zaliczenie okresu tego urlopu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze (wyr. SN z 9 maja 2008 r., II PK 318/07).