Zgodnie z art. 12 ustawy o zwolnieniach grupowych przy rozwiązywaniu stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie, a także przy rozpatrywaniu sporów związanych z naruszeniem przepisów niniejszej ustawy, stosuje się przepisy kodeksu pracy.

Pracodawca, u którego dokonywane są zwolnienia grupowe lub indywidualne na podstawie ustawy o zwolnieniach grupowych, ma obowiązek korzystania m.in. z art. 37 k.p. W świetle tego przepisu w okresie co najmniej dwutygodniowego wypowiedzenia umowy o pracę dokonanego przez pracodawcę pracownikowi przysługuje zwolnienie na poszukiwanie pracy, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. Wymiar zwolnienia w okresie dwutygodniowego i jednomiesięcznego wypowiedzenia wynosi dwa dni robocze (art. 37 par. 2 pkt 1 k.p.). W celu otrzymania takiego zwolnienia pracownik musi zwrócić się pisemnie do pracodawcy. Za niewykorzystane świadczenie nie przysługuje pracownikowi ekwiwalent.

PIOTR WOŁKOWICKI

aplikant adwokacki

PODSTAWA PRAWNA

■  Art. 8 oraz art. 12 ustawy z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz.U. nr 90, poz. 844 z późn. zm.).

■  Art. 37, art. 172 i art. 18 ustawy z 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).