Alimenty z zagranicy ma ściągać państwo, a nie detektywi

Parlament Europejski przygotował bat na osoby niepłacące alimentów. Od września tego roku przy resortach sprawiedliwości państw członkowskich zaczną działać specjalne zespoły, który będą egzekwować alimenty od dłużników mieszkających za granicą. Problem w tym, że u nas te zespoły nie są jeszcze gotowe.

Gdzie mieszka dłużnik

Obecnie ściąganie alimentów z zagranicy jest prawie nierealne. Jedną z przyczyn jest obowiązek dostarczenia przez powoda adresu zamieszkania oraz miejsca pracy dłużnika. To często warunek nie do przeskoczenia. 36-letnia Elżbieta z Warszawy wyszła za mąż za Bułgara. Po rozwodzie mąż zniknął, nie dając znaku życia i zostawiając ją z dwójką dzieci. Warszawianka chciała złożyć wniosek do sądu o wypłacenie alimentów, jednak usłyszała, że najpierw musi podać miejsce zamieszkania swojego byłego partnera. Ponieważ go nie znała, pozew nie został przyjęty. Nie ona jedna bezskutecznie walczy o odzyskanie należnych pieniędzy. „Staram się o alimenty na 3-letnią córkę. Mój były jest za granicą, ale sąd domaga się ode mnie podania jego adresu i miejsca pracy. Przecież to logiczne, że on mi go nie poda” – to jeden z dziesiątków podobnych wpisów na forach internetowych poświęconych ściąganiu alimentów z zagranicy.

– Po otwarciu granic nie tylko wzrosła liczba małżeństw mieszanych, ale także wiele osób niepłacących alimenty wyjechało za granicę, uciekając przed komornikiem – opowiada szefowa stowarzyszenia Damy Radę Beata Mirska-Piworowicz.

Do tej pory kobiety radziły sobie, wynajmując agencję detektywistyczną, która zajmowała się ściągnięciem alimentów od niepłacącego ojca. Zdarza się jednak, że koszty ścigania są prawie takie same lub nawet przewyższają wysokość ściągniętych alimentów. Mirska przytacza historię kobiety, która zapłaciła 17 tys. zł za odzyskanie 20 tys. zł należnych alimentów. Na pomoc z funduszu alimentacyjnego mają szansę tylko kobiety o bardzo małych dochodach. A i one muszą mieć w ręku wyrok sądu.