W prawie autorskim obowiązuje zasada, zgodnie z którą twórca ma wyłączne prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z niego. W przypadku eksploatacji utworów muzycznych dochodzi do wykorzystania przejawu działalności twórczej jednocześnie kilku kategorii uprawnionych. Z tego wynika, że prawo do wynagrodzenia przysługuje zarówno twórcy muzyki, jak i tekstu piosenki. Poza tym przepisy przewidują prawo do wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego wykonania także artyście wykonawcy utworu, a więc piosenkarzowi czy też muzykowi-instrumentaliście. Dodatkowo w przypadku nadawania, reemitowania lub odtwarzania wprowadzonego do obrotu fonogramu lub wideogramu prawo do stosownego wynagrodzenia przysługuje jego producentowi. Tak więc prawo do wynagrodzenia przysługuje kilku uprawnionym, tzn. autorom, wykonawcom, producentom.

Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych wprowadza też mający duże znaczenie wyjątek od przedstawionej wyżej zasady. Polega on na tym, że posiadacze urządzeń służących do odbioru programu radiowego lub telewizyjnego mogą za ich pomocą obierać nadawane utwory, choćby urządzenia te były umieszczone w miejscu ogólnie dostępnym, jeżeli nie łączy się z tym osiąganie korzyści majątkowych.