Pracodawca, który 1 stycznia zatrudnia mniej niż 20 pracowników w przeliczeniu na pełny etaty, może tworzyć zakładowy fundusz świadczeń socjalnych (ZFŚS) lub wypłacać pracownikom świadczenie urlopowe. Jeżeli zdecyduje się na prowadzenie działalności socjalnej, może w następnych latach z niej zrezygnować. Jeżeli w firmie nie obowiązuje zbiorowy układ pracy lub nie został wprowadzony regulamin wynagradzania, pracodawca ma czas na podjęcie takiej decyzji do końca stycznia.

Zgodnie z art. 3a ustawy z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz.U. z 1996 r. nr 70, poz. 335 z późn. zm) informuje o tym zatrudnione osoby w sposób przyjęty dla danej firmy, np. wręczając każdemu pracownikowi pismo w tej sprawie. Jeżeli pracodawca przekroczy ten termin (koniec stycznia), to w 2010 roku powinien dalej naliczać odpis na fundusz socjalny lub wypłacać świadczenie urlopowe. Pracodawcy, który nie zastosuje się do tego wymogu, grozi kara grzywny.

ZFŚS jest tworzony z odpisu podstawowego naliczanego w stosunku do przeciętnej liczby zatrudnionych. Wysokość odpisu stanowi 37,5 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, które jest ogłaszane przez GUS. Wysokość odpisu na obecny rok będzie znana w lutym. Rodzaj udzielanej pomocy oraz zasady jej przyznawania określa obowiązujący w danej firmie regulamin korzystania z ZFŚS.