Rozwiązanie umowy o pracę na mocy porozumienia stron jest jednym ze sposobów ustania stosunku pracy. Data ustania stosunku pracy jest istotnym elementem porozumienia i z tego względu powinna być uzgodniona przez strony. Strony mogą w zasadzie uzgodnić dowolną datę ustania stosunku pracy. Może to być dzień zawarcia porozumienia lub późniejsza data. Jak orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z 4 listopada 2004 r. (I PK 653/03), nie ma przeszkód prawnych do rozwiązania umowy o pracę w drodze porozumienia stron z ustaleniem daty nawet znacznie późniejszej niż data zawarcia porozumienia. Nieokreślenie – choćby dorozumiane – terminu jego ustania powoduje rozwiązanie tego stosunku w dniu zawarcia porozumienia (wyrok SN z 11 stycznia 2001 r., I PKN 844/00).

Nie jest wykluczone rozwiązanie umowy o pracę na mocy porozumienia stron pod warunkiem zawieszającym, tj. uzależnienie powstania skutków czynności prawnej (rozwiązania umowy) od wystąpienia zdarzenia przyszłego i niepewnego (wyrok SN z 20 czerwca 2001 r., I PKN 474/00). Możliwość uzależnienia rozwiązania umowy o pracę na mocy porozumienia stron od warunku powinna być jednak oceniana w okolicznościach konkretnej sprawy. Wszystko zależy bowiem od rodzaju warunku i sposobu jego sformułowania. Zastrzeżenie warunku powinno być tak sformułowane, że skutek rozwiązujący porozumienia będzie określony w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, a ponadto sam warunek nie będzie sprzeczny z ustawą lub zasadą współżycia społecznego,

Przy rozwiązywaniu umów o pracę na mocy porozumienia stron nie obowiązują ograniczenia, jakie przepisy prawa pracy przewidują w przypadku rozwiązywania stosunku pracy przez pracodawcę. W konsekwencji pracodawca i pracownik mogą rozwiązać stosunek pracy na mocy porozumienia stron w każdym uzgodnionym przez siebie terminie, także w okresie ochronnym, np. w czasie urlopu wypoczynkowego pracownika (wyrok SN z 12 listopada 2003 r., I PK 593/02).