Regulacja odpraw emerytalnych i rentowych została zawarta w przepisie art. 921 kodeksu pracy. Zgodnie z delegacją ww. przepisu odprawa rentowa lub emerytalna przysługuje w przypadku, gdy stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę lub na emeryturę. Odprawa pieniężna przysługuje w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia. Istotne jest, iż odprawa emerytalno-rentowa ma charakter jednorazowy, w przypadku gdy pracownik po uzyskaniu odprawy z tytułu przejścia na rentę nawiązał stosunek pracy, a następnie przeszedł na emeryturę, nie uzyska wówczas odprawy emerytalnej. Zawarte w art. 921 k.p. ograniczenie wysokości odprawy do jednomiesięcznego wynagrodzenia może zostać zmienione przez pracodawcę, poprzez ustalenie w przepisach zakładowych warunków korzystniejszych dla osób przechodzących na emeryturę (nigdy jednak nie może uszczuplić tego prawa). Przedmiotowa odprawa przysługuje również w sytuacji, gdy pracownik przechodzi na wcześniejszą emeryturę. Jednakże w przypadku przejścia na świadczenie przedemerytalne pracownik nie ma prawa do otrzymania odprawy emerytalnej. Podkreślić bowiem należy, iż pracodawca jest zobowiązany do wypłaty odprawy rentowej lub emerytalnej tylko wówczas, gdy istnieje związek między ustaniem stosunku pracy i nabyciem prawa do emerytury lub renty. W przypadku zaś przejścia na świadczenie przedemerytalne taki związek nie istnieje. Potwierdził to Sąd Najwyższy w wyroku z 6 maja 2003 r. (I PK 257/2002, OSNP 2004/15/267), w którym uznał, że rozwiązanie stosunku pracy, wraz z którym pracownik uzyskuje świadczenie przedemerytalne, nie jest ustaniem stosunku pracy w związku z przejściem na emeryturę w rozumieniu art. 921 par. 1 k.p.

MONIKA GÓRALCZUK

prawnik, Kancelaria Prawna Chałas i Wspólnicy

PODSTAWA PRAWNA

■  Art. 921 ustawy z 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).