ORZECZENIE

Witold S. (powód) był od 1992 roku pracownikiem straży miejskiej. W 2002 roku ukończył studia wyższe. Zwrócił się więc do pracodawcy o wydanie mu pieczątki służbowej, na której przed nazwiskiem byłby tytuł zawodowy magistra.

Pracodawca odmówił, twierdząc, że wzory pieczęci służbowych straży miejskiej nie przewidują umieszczania przed nazwiskiem tytułu zawodowego. Powód uznał, że pracodawca naruszył jego dobra osobiste. Sąd I instancji oddalił powództwo. Stwierdził, że żaden z pracowników straży miejskiej posiadających wykształcenie wyższe nie używa pieczęci imiennych zawierających informację o ukończeniu studiów czy posiadaniu tytułu magistra. Ponadto, Witold S. nie wskazał, w jakie dobro osobiste godzi działanie pracodawcy zakazujące wpisania magistra na pieczęci służbowej, mimo iż to właśnie na nim spoczywał procesowy obowiązek wskazania danego dobra oraz określenia, na czym polegać miało naruszenie.

Sąd II instancji oddalił apelację, stwierdzając brak podstaw do uznania, że pracodawca działał bezprawnie. Powód zaskarżył to orzeczenie skargą kasacyjną. Wskazał m.in., że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne sprowadzające się do odpowiedzi na pytanie, czy poczucie zdobytego wykształcenia, stopnia zawodowego i związanego z tym uznania dla pracownika mieści się w katalogu dóbr osobistych.

Sąd Najwyższy oddalił skargę. W uzasadnieniu stwierdził, że w polskim prawie nie ma ustawowej definicji dobra osobistego. Artykuł 23 k.c. zawiera jedynie przykładowe wyliczenie dóbr osobistych człowieka, którymi są w szczególności: zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska. Natomiast w kodeksie pracy, w art. 111 wyodrębniono godność jako jedno z dóbr osobistych pracownika.

Tytuł zawodowy magistra potwierdza fakt posiadania wykształcenia wyższego, jak również wysokich kwalifikacji w określonej dziedzinie. Sąd stwierdził, że jest to rodzaj dobra osobistego, które pozostaje pod ochroną prawa cywilnego. Jednak nie każde zagrożenie lub naruszenie dobra osobistego stanowi podstawę do udzielenia ochrony. Straż miejską w pieczątki służbowe wyposaża urząd gminy, który również określa treść pieczątek.

Sąd stwierdził, że wprowadzenie dla celów wewnętrznej korespondencji służbowej pieczątek, które zawierają jedynie określenie straż miejska i numer służbowy strażnika, nie narusza przepisów prawa. Zatem - w przypadku powoda - nieuwidocznienie w treści pieczątki charakteru zdobytego przez niego wykształcenia nie stanowi bezprawnego naruszenia jego dóbr osobistych.

Sygn. akt I PK 211/06

MARIA SANKOWSKA

gp@infor.pl