Nie można ustalić warunków pracy i płacy pracownika niepełnoetatowego w sposób mniej korzystny w stosunku do pracowników wykonujących taką samą lub podobną pracę w pełnym wymiarze czasu pracy, z uwzględnieniem jednak proporcjonalności wynagrodzenia za pracę i innych świadczeń związanych z pracą do wymiaru czasu pracy pracownika (art. 292 par. 1 k.p.). Także w ustawie z 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. nr 200, poz. 1679 z późn. zm.) wskazano, że jeżeli pracownik jest zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy, wysokość minimalnego wynagrodzenia ustala się w kwocie proporcjonalnej do liczby godzin pracy przypadającej do przepracowania przez pracownika w danym miesiącu, biorąc za podstawę wysokość minimalnego wynagrodzenia (art. 8 ust. 1). Zatem także i kwotę wolną od potrąceń pracownika niepełnoetatowego należy ustalić w kwocie proporcjonalnej do wymiaru zatrudnienia, czyli będą to odpowiednie procenty wynagrodzenia minimalnego. Zasada ta dotyczy kwoty wolnej zarówno przy potrąceniach ustawowych, jak i dobrowolnych.

PODSTAWA PRAWNA

■  Art. 292 par. 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

■  Art. 8 ust. 1 ustawy z 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. nr 200, poz. 1679 z późn. zm.).