Już niedługo pracownicy działów księgowo-płacowych w firmach mogą przestać narzekać, że nie wiedzą, jak wyliczyć pracownikowi wynagrodzenie na czas niezdolności do pracy. Senatorowie z komisji ustawodawczej przygotowali projekt nowelizacji art. 41 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 267).

Projekt przewiduje, że podczas ustalania podstawy wymiaru zasiłku chorobowego nie będzie się uwzględniało tylko tych składników wynagrodzenia, do których pracownik zachowuje prawo w okresie pobierania zasiłku, na podstawie przepisów o wynagrodzeniu lub zawartych układów zbiorowych. Inicjatywa senatorów jest zgodna z treścią wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 24 czerwca 2008 r. (sygn. akt SK 16/06, opublikowany w Dz.U. nr 119, poz. 771). Zdaniem TK przy ustalaniu podstawy wymiaru świadczeń chorobowych trzeba uwzględniać wszystkie składniki wynagrodzenia, od których jest odprowadzana składka na ubezpieczenie chorobowe. Wyjątek stanowią tylko te składniki, do których pracownik zachowuje prawo w okresie pobierania zasiłku.

Od 7 lipca 2008 r. (w tym dniu wyrok TK został opublikowany w Dzienniku Ustaw) na podstawie wyroku TK pracownicy w firmach lub w ZUS mogą domagać się wypłaty zaniżonych wcześniej wynagrodzeń lub zasiłków.