Nie, jeżeli występowało zagrożenie zdrowia lub życia. W stanach nagłych, czyli właśnie zagrożenia życia lub gwałtownego pogorszenia stanu zdrowia, świadczenia opieki zdrowotnej są udzielane pacjentom niezwłocznie. Świadczeniodawca (np. szpital) ma więc obowiązek udzielić świadczenia medycznego pacjentowi znajdującemu się w stanie nagłym, natomiast podmiot zobowiązany do finansowania świadczeń ze środków publicznych czyli NFZ musi zapłacić za wykonaną usługę. W przypadku gdy świadczenie udzielane choremu znajdującemu się w stanie nagłym są udzielane przez placówkę medyczną, która nie ma podpisanej umowy z funduszem na ich wykonywanie, pacjent ma prawo do tych świadczeń, ale tylko w niezbędnym dla jego zdrowia i życia zakresie. Natomiast w razie braku możliwości wykonania świadczeń opieki zdrowotnej z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy lub w związku z wystąpieniem siły wyższej, świadczeniodawca zapewnia udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej przez inną placówkę.

Oprac: DS

Podstawa prawna

■  Art. 19 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. nr 210, poz. 2135 z późn. zm.).