Skoro rosną nakłady na szpitale, to dlaczego NFZ nie kontraktuje z nimi większej liczby świadczeń?

W zasadzie to wartość kontraktów wzrosła. Ale nie z powodu podniesienia limitów świadczeń. Główną przyczyną wzrostów było powstanie tzw. nadwykonań, czyli świadczeń, jakie dana placówka udzielała mimo wyczerpania limitu określonego w kontrakcie przez NFZ.

Czy można mówić o błędzie systemowym, jeżeli chodzi o wydawanie pieniędzy na lecznictwo szpitalne?

Tkwi on u podstaw tworzenia systemu ubezpieczeniowego. Powstanie kas chorych wiązało się z przejęciem przez nie finansowania źle zarządzanymi szpitalami. Jednocześnie lekarze rodzinni i przychodnie specjalistyczne nie radziły sobie z przejęciem części nowych zadań. Doszło więc do sytuacji, w której większość ciężaru odpowiedzialności za zdrowie pacjentów spadła na szpitale. Stan ten utrzymuje się nadal, bo m.in. finansowanie ambulatoryjnej opieki specjalistycznej jest z roku na rok zmniejszane.

Czyli części świadczeń szpitale nie powinny wykonywać?

Tak. W szpitalach realizuje się dużą część świadczeń, które mogą być bardziej dostępne i tańsze w systemie opieki ambulatoryjnej.

Jak zmienić tę sytuację?

Pierwszym krokiem powinno być dokonanie zmiany sposobu wyceny i finansowania podstawowej opieki zdrowotnej i specjalistycznej opieki ambulatoryjnej. To wymaga stworzenia zupełnie nowego katalogu usług tam wykonywanych.

Czy należy zwiększyć budżet NFZ?

To najprostsza recepta. Wydaje się jednak, że podwyżka składki zdrowotnej i wprowadzenie systemu dodatkowych ubezpieczeń zdrowotnych jest nieuniknione.

Czy to wystarczy?

Moim zdaniem, nie. Nakłady na ochronę zdrowia to naprawdę bardzo duże pieniądze. Ich zwiększanie nie spowoduje, że wszystkie problemy systemu lecznictwa znikną. Trzeba jeszcze stworzyć stabilne narzędzia do jego zmiany opartej na wiedzy medycznej, ocenie efektywności kosztowej. To się wiąże z wprowadzeniem rachunku kosztów zarówno poszczególnych świadczeń, jak i całości systemu.

Rafał Janiszewski

specjalista w zakresie systemu opieki zdrowotnej. Ekspert sejmowej Komisji Zdrowia i niezależny doradca. Autor ponad 60 publikacji z zakresu zasad rozliczania świadczeń zdrowotnych