W styczniu firma wypowiedziała pracownikowi dotychczasowe warunki wynagradzania. Pracownik odmówił jednak przyjęcia nowych i łącząca strony umowa uległa rozwiązaniu.

Od wypowiedzenia pracownik odwołał się do sądu I instancji i zażądał od firmy 133 tys. zł rekompensaty pieniężnej przewidzianej w art. 51 z.u.z.p. Ten uznał, że postanowienia układu zostały wprowadzone do indywidualnych umów o pracę i wyeliminowanie ich z tych umów mogło nastąpić jedynie w trybie porozumień zmieniających lub wypowiedzeń warunków wynagradzania. Pracownik nie wyraził zgody na kontynuowanie zatrudnienia na nowych warunkach i dlatego przysługiwała mu dodatkowa rekompensata. Sąd I instancji zasądził od firmy żądaną kwotę pracownikowi. Ta odwołała się do sądu II instancji, który podzielił stanowisko sądu niższej instancji i oddalił apelację.

Firma wniosła więc skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego. Ten wskazał, że przyczyny niedotyczące pracownika, które są podstawą do wypłacenia odprawy przewidzianej w art. 8 lub 10 ustawy o zwolnieniach grupowych obejmują szerszy zakres okoliczności uzasadniających wypowiedzenie niż przesłanki wymienione w art. 51 z.u.z.p. Dlatego w ocenie SN jeśli pracodawca wypłacił pracownikowi odprawę na podstawie ustawy o zwolnieniach grupowych, to nie ma już obowiązku wypłacenia kolejnej rekompensaty z układu. SN uchylił zaskarżony wyrok i przekazał do ponownego rozpatrzenia.

Sygn. akt I PK 72/09