Uchwała radnych nie jest potrzebna do tego, aby ośrodek pomocy społecznej mógł wydawać decyzje i wypłacać jednorazową zapomogę rodzicom nieuleczalnie chorych dzieci.
To wynoszące 4 tys. zł świadczenie będzie obowiązywać od 1 stycznia 2017 r. na podstawie ustawy z 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem” (Dz.U. poz. 1860). Zapomoga nie będzie należała do świadczeń rodzinnych, ale w zakresie podstawowych zasad dotyczących jej przyznawania odwołuje się bezpośrednio do odpowiednich przepisów ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity Dz. U z 2016 r., poz. 1518 ze zm.) W związku z tym większość samorządów zamierza przekazać prowadzenie postępowań dotyczących tej formy wsparcia do działów świadczeń rodzinnych w urzędach gmin lub ośrodkach pomocy społecznej. Niektóre mają jednak wątpliwości, czy powinno to nastąpić poprzez uchwałę radnych, czy wystarczy wydanie upoważnień dla pracowników.
Jak wyjaśnia Ministerstwo Rodziny Pracy i Polityki Społecznej, zgodnie z art. 10 ust. 13 ustawy „Za życiem”, w tym przypadku zastosowanie będzie miał art. 20 ust. 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Przepis ten zakłada, że wójt, burmistrz lub prezydent miasta wydaje pisemne upoważnienie do ustalania prawa i wypłaty zasiłków oraz innych form pomocy finansowej swojemu zastępcy, pracownikowi urzędu gminy, kierownikowi ośrodka pomocy społecznej lub innej jednostki organizacyjnej, a także wskazanym przez nich osobom. To też oznacza, że w taki sam sposób powinna zostać powierzona realizacja świadczenia z ustawy „Za życiem”. Resort podkreśla, że nie istnieje podstawa prawna do wydawania przez radę gminy uchwały, której przedmiotem byłoby wyznaczenie w danym samorządzie realizatora jej przepisów. Jest to bowiem wyłączna kompetencja organu właściwego, którym jest wójt (burmistrz lub prezydent miasta).