Pierwsza sprawa dotyczyła pracowników hiszpańskiego przedsiębiorstwa funkcjonującego w strukturze dwóch zakładów pracy (większego w Madrycie, mniejszego w Barcelonie). W wyniku zwolnień przeprowadzonych w drugiej połowie 2012 r. w praktyce zlikwidowano działalność drugiej z wymienionych jednostek. Ze względu na znacznie większy stan zatrudnienia w tej pierwszej nie zostało jednak spełnione kryterium liczby zwolnień, które wymagają przeprowadzania procedury zwolnień grupowych (informowania pracowników o przyczynach redukcji i konsultacji porozumienia w tej sprawie).
Reklama

Reklama
Zwolniony pracownik uznał, że poprzez porównywanie liczby zwolnień do stanu zatrudnienia w całym przedsiębiorstwie firma obchodzi przepisy o zwolnieniach grupowych. Hiszpański sąd rozpatrujący jego skargę zwrócił się więc do TSUE o wyjaśnienie, jak należy rozumieć pojęcie zakładu na potrzeby procedury zbiorowych redukcji etatów. Ten zwrócił uwagę, że dokonywał już wykładni wspomnianego pojęcia. W wyroku Athinaiki Chartopoiia (C 270/05) uznał, że „zakład” w ramach przedsiębiorstwa może stanowić w szczególności odrębna jednostka charakteryzująca się pewną trwałością i stabilnością, powołana w celu wykonania określonego zadania i posiadająca zespół pracowników, jak również środki techniczne oraz określoną strukturę organizacyjną umożliwiającą wykonywanie tych zadań. W konsekwencji w omawianej sprawie przyjął, że w przypadku, gdy „przedsiębiorstwo” obejmuje kilka jednostek spełniających odpowiednie kryteria, to właśnie ta jednostka, do której przypisani są pracownicy objęci zwolnieniami, stanowi „zakład” w rozumieniu przepisów unijnych. To w jej ramach należy uwzględniać liczbę dokonanych zwolnień oddzielnie od innych zakładów tego samego przedsiębiorstwa.
Taką wykładnię TSUE potwierdził także w drugim z omawianych wyroków (sprawa C-182/13).
ORZECZNICTWO
Wyroki TSUE z 13 maja 2015 r. (sprawy C-392/13 i C-182/13). www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia