Zleceniobiorcy złożyli skargę do Państwowej Inspekcji Pracy. W jej wyniku została przeprowadzona kontrola i skierowany przeciwko mnie wniosek o ukaranie, w którym zarzucano mi popełnienie wykroczenia poprzez wypłatę wynagrodzenia w wysokości niższej niż obowiązująca wysokość minimalnej stawki godzinowej. Czy wskazane przeze mnie argumenty wystarczą, aby uniknąć odpowiedzialności?
W przypadku umów, o których mowa w art. 734 i 750 kodeksu cywilnego, wykonywanych przez przyjmującego zlecenie lub świadczącego usługi, wysokość wynagrodzenia powinna być ustalona w umowie w taki sposób, aby wysokość wynagrodzenia za każdą godzinę wykonania zlecenia lub świadczenia usług nie była niższa niż wysokość minimalnej stawki godzinowej. Umową wskazaną w art. 734 kodeksu cywilnego jest umowa zlecenia. Zleceniobiorca co do zasady powinien otrzymać wynagrodzenie za świadczoną pracę w wysokości nie niższej niż minimalna stawka godzinowa (wyjątki określa art. 8d ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę). Ponadto obowiązkiem stron jest określenie w umowie sposobu potwierdzania liczby godzin wykonania zlecenia lub świadczenia usług. W przypadku gdy strony w umowie nie określą sposobu potwierdzania liczby godzin wykonania zlecenia lub świadczenia usług, przyjmujący zlecenie lub świadczący usługi przedkłada w formie pisemnej, elektronicznej lub dokumentowej informację o liczbie godzin wykonania zlecenia lub świadczenia usług, w terminie poprzedzającym termin wypłaty wynagrodzenia. Jeżeli umowa nie została zawarta z zachowaniem formy pisemnej, elektronicznej lub dokumentowej, to przedsiębiorca albo inna jednostka organizacyjna, przed rozpoczęciem wykonania zlecenia lub świadczenia usług, potwierdza przyjmującemu zlecenie lub świadczącemu usługi w formie pisemnej, elektronicznej lub dokumentowej ustalenia co do sposobu potwierdzania liczby godzin wykonania zlecenia lub świadczenia usług.