Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Gorzowie Wielkopolskim, który rozpatrywał skargę złożoną przez pracodawcę w związku z odmową wydania zaświadczenia o pomocy de minimis. Firma wystąpiła do urzędu skarbowego o jego wystawienie w stosunku do sfinansowanych ze środków ZFRON wydatków na zakup materiałów budowlanych. Wskazała, że prowadzi prace budowlane w hotelu, którego jest właścicielem. W obiekcie jest dobudowywana strefa relaksu, w której będą m.in. basen, dwa gabinety masażu oraz sauna. Pracodawca po zakończeniu inwestycji planuje zatrudnić dodatkowe osoby do obsługi SPA, w tym minimum dwie osoby niepełnosprawne. Wszyscy niepełnosprawni pracownicy będą mieli możliwość bezpłatnego korzystania z oferowanych w nowej części hotelu form wypoczynku i relaksu.
Naczelnik urzędu skarbowego odmówił wydania zaświadczenia, a jego postanowienie utrzymał w mocy dyrektor izby skarbowej. Obydwa organy argumentowały, że głównym celem poniesionych wydatków nie jest stworzenie bazy rehabilitacyjnej dla niepełnosprawnych pracowników, ale dobudowa strefy SPA do istniejącego hotelu, który poza noclegiem ma w ofercie również możliwość organizacji imprez okolicznościowych. Tym samym nie zostały spełnione wymogi wynikające z rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 19 grudnia 2007 r. w sprawie ZFRON (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1023 zm.). Wynika z nich, że wydatek z funduszu powinien być celowy (w tym przypadku służyć rehabilitacji i wypoczynkowi niepełnosprawnego pracownika), musi też istnieć związek między poniesionym wydatkiem a zmniejszeniem ograniczeń zawodowych pracownika.