Jednym z podstawowych obowiązków pracownika jest przestrzeganie przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. W szczególności pracownik jest obowiązany poddawać się wstępnym, okresowym i kontrolnym oraz innym zaleconym badaniom lekarskim i stosować się do wskazań lekarskich (art. 211 pkt 5 kodeksu pracy; dalej: k.p.). Warunkiem dopuszczenia do pracy jest posiadanie aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku w warunkach pracy opisanych w skierowaniu na badania lekarskie. Dlatego pracownik, który odmawia poddania się badaniom lekarskim, a ważność uprzednio posiadanych upłynęła, nie powinien zostać dopuszczony do pracy. Wynika to z art. 229 par. 4 k.p. Potwierdza to także wyrok Sądu Najwyższego z 27 stycznia 2004 r., sygn. akt I PK 293/03. W sprawie rozpatrywanej przez SN pracodawca rozwiązał z pracownicą umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, w związku z naruszeniem art. 100 i art. 211 pkt 5 k.p., polegającym na niewykonaniu polecenia pracodawcy dotyczącego pracy i niepoddaniu się zaleconym przez pracodawcę badaniom lekarskim. Pracownica wykonywała pracę na stanowisku w laboratorium higieny pracy, gdzie miała kontakt z czynnikami szczególnie szkodliwymi dla zdrowia, a wśród nich z zaliczanymi do substancji o działaniu rakotwórczym lub prawdopodobnie rakotwórczym. Badania profilaktyczne pracowników przy narażeniu w środowisku pracy na te czynniki powinny być i były wykonywane w zakładzie co rok. SN uznał, że pracownica zobowiązana była do poddania się badaniom profilaktycznym, a odmowa poddania się badaniom lekarskim była nieuzasadniona i nieusprawiedliwiona.