Pracodawca zatrudniający radcę prawnego na podstawie umowy o pracę zdecydował się zrezygnować z jego usług. Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o radcach prawnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1166) wystąpił do właściwej okręgowej izby radców prawnych (OIRP) o opinię. Izba pozytywnie odniosła się do wniosku pracodawcy, bo argumenty były poważne. Prawnikowi zarzucano (i zarzuty te uwzględniła izba, wydając pozytywną dla firmy opinię), że nie przestrzega obowiązującego go czasu pracy, narusza obowiązki pracownicze, nie sporządzając na czas żądanych przez pracodawcę opinii prawnych, zachowuje się niegodnie i niekulturalnie w miejscu pracy, wykonuje czynności sprzeczne z interesami pracodawcy (radca przyjął pełnomocnictwo do reprezentowania pracowników firmy, w której był zatrudniony, ale w sprawie przeciwko swojemu pracodawcy, co stanowiło wyraźny konflikt interesów).
Prawnik odwołał się od opinii OIRP, ale izba odrzuciła jego wniosek, stwierdzając niedopuszczalność odwołania się od tej uchwały. Argumentowała, że uchwała nie jest decyzją administracyjną, bo nie ma charakteru władczego i w żaden sposób nie kształtuje praw podmiotu, do którego jest skierowana. Jest ona tylko niewiążącą opinią, która nie zawiera żadnych nakazów, zakazów ani przyzwolenia na dane postępowanie. Artykuł 19 ustawy o radcach prawnych nie stanowi zaś podstawy prawnej do wydania decyzji administracyjnej.