Sprawa dotyczyła odmowy wypłaty spółce miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za październik 2015 r. Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) wydał w kwietniu 2016 r. taką decyzję, gdyż – jak ustalił w postępowaniu – w październiku (za który spółka miała otrzymać dofinansowanie) bilans spółki był ujemny. Zobowiązania przewyższały jej aktywa na ponad 200 tys. zł. PFRON uznał, że zgodnie z przepisami prawa upadłościowego (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1228 ze zm.) spółkę należy uznać za niewypłacalną, gdy jej zobowiązania przekroczą wartość jej majątku – nawet gdy na bieżąco wykonuje wymagalne zobowiązania pieniężne. Poza tym spółka spełniła kryteria „przedsiębiorstwa w trudnej sytuacji” określone w przepisach unijnego rozporządzenia nr 651/2014 uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym. Takiemu przedsiębiorstwu zgodnie z art. 2 pkt 18 rozporządzenia nie można przyznać pomocy publicznej, jaką jest dofinansowanie wynagrodzeń niepełnosprawnych zatrudnionych.
Spółka odwołała się do organu II instancji, którym był wówczas minister rodziny, pracy i polityki społecznej, ale zostało ono oddalone. Podobny los spotkał skargę na ostateczną decyzję resortu pracy – stołeczny wojewódzki sąd administracyjny ją oddalił. Spółka skierowała więc skargę kasacyjną do NSA, ale ten także rozstrzygnął na jej niekorzyść, ostatecznie oddalając skargę i definitywnie utrzymując w mocy sporną decyzję PFRON.