Za pracę w sobotę, a dokładniej w dniu wolnym z tytułu 5-dniowego tygodnia pracy, oraz za pracę w niedzielę lub święto oddaje się pracownikom cały dzień wolny od pracy bez względu na liczbą przepracowanych w te dni godzin, a więc nawet za godzinę pracy przysługuje pełny dzień wolny do odbioru. Działanie takie w praktyce spowoduje niewypracowanie wymiaru czasu pracy, za które jednak pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia. Inaczej mówiąc, pracownik nie może stracić na wynagrodzeniu w takim miesiącu i otrzymuje wynagrodzenie w zwykłej wysokości wynikającej z umowy o pracę.
Pojawia się wątpliwość praktyczna, gdy taki miesiąc powinien zostać uwzględniony w podstawie wynagrodzenia urlopowego. W przypadku składników zmiennych wynagrodzenia, zgodnie z par. 8 ust. 1 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz.U. nr 2, poz. 14; ost.zm. Dz.U. z 2009 r. nr 174, poz. 1353; dalej: rozporządzenie urlopowe), uwzględnia się je przy ustalaniu wynagrodzenia urlopowego w łącznej wysokości wypłaconej pracownikowi w okresie trzech miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc rozpoczęcia urlopu. Podstawę urlopową uzyskaną z powyższego okresu dzieli się przez liczbę godzin, w czasie których pracownik wykonywał pracę w okresie, z którego została ustalona ta podstawa, a więc faktyczny czas pracy. I tutaj pojawia się właśnie pytanie w przypadku oddania dnia wolnego od pracy, który był dłuższy niż przepracowany dzień, gdyż wtedy dochodzi do niedopracowania wymiaru.