Tak stwierdził rzecznik generalny Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w opinii w sprawie pytania prejudycjalnego skierowanego przez belgijski sąd Conseil d’Etat. Zajmował się on sprawą dotyczącą osoby, która w listopadzie 2016 r. została zatrudniona na okres próbny przez spółkę HR Rail jako specjalista konserwator odpowiedzialny za utrzymanie kolei. W grudniu 2017 r. u pracownika zdiagnozowano chorobę serca, w wyniku której został mu wszczepiony rozrusznik. W efekcie mężczyzna został uznany za niepełnosprawnego. Ponieważ wspomniane urządzenie jest wrażliwe na pole elektromagnetyczne emitowane przez tory kolejowe, HR Rail stwierdziła, że pracownik jest trwale niezdolny do wykonywania obowiązków przypisanych do jego stanowiska. W październiku 2018 r. spółka poinformowała go więc o zakończeniu okresu próbnego.
Podwładny zwrócił się do Conseil d’Etat o stwierdzenie nieważności decyzji o jego zwolnieniu. Sąd przed wydaniem rozstrzygnięcia postanowił jednak zwrócić się do TSUE z pytaniem, czy pracodawca zamiast zwolnienia pracownika był zobligowany – na podstawie przepisów dyrektywy Rady z 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz.Urz. WE 2000, L 303) – do przeniesienia go na inne stanowisko pracy w celu uniknięcia dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność.