Reklama

Ile wynosi najniższa krajowa 2021 brutto?

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U.2020.2207) wysokość wynagrodzenia pracownika zatrudnionego w pełnym miesięcznym wymiarze czasu pracy nie może być niższa od wysokości minimalnego wynagrodzenia.

Przy obliczaniu wysokości wynagrodzenia pracownika nie uwzględnia się:

  • nagrody jubileuszowej;
  • odprawy pieniężnej przysługującej pracownikowi w związku z przejściem na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy;
  • wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych;
  • dodatku do wynagrodzenia za pracę w porze nocnej;
  • dodatku za staż pracy.

Reklama

W praktyce oznacza to, że pracując na pełen etat nie można otrzymać za pracę kwoty niższej niż wynika z przepisów.

W 2021 r. minimalna płaca została określona na kwotę 2800 zł brutto. Oznacza to, że pracownicy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę, który zarabiali w zeszłym roku najniższą krajową, w tym dostaną o 200 zł więcej.

W ubiegłym roku minimalne wynagrodzenie wynosiło 2600 zł brutto.

Najniższa krajowa 2021 netto — ile na rękę?

Powyższe nie oznacza, że pracownik co miesiąc dostanie co najmniej te 2800 zł. Jest to bowiem kwota brutto. Pieniądze, które pracownik dostaje „na rękę” są natomiast kwotą netto, czyli taką, która zostaje po odliczeniu obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne i zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Należy bowiem pamiętać, że pracodawca zobowiązany jest odprowadzać od naszej pensji składki na:

  • ubezpieczenie społeczne,
  • ubezpieczenie zdrowotne,
  • podatek dochodowy.

Ile zatem zostanie pracownikowi w kieszeni po ich odjęciu? Płaca minimalna netto w tym roku wynosi 2061,67 zł.

Na składki ZUS i podatek przeznaczanych jest więc z kwoty minimalnego wynagrodzenia aż 738,33 zł.

Stawka godzinowa a najniższa krajowa 2021

A co z osobami, które nie są zatrudnione na umowie o pracę? Czy one również mają zagwarantowaną odgórnie jakąś minimalną kwotę?

Od 2017 r. tak. Od tego bowiem czasu obowiązuje stawka godzinowa. Jest to minimalna kwota, która przysługuje za wykonanie umówionej pracy. Kto może na nią liczyć?

Dotyczy ona osób pracujących na umowie zlecenie oraz umów o świadczenie usług w ramach samozatrudnienia (prowadzących działalność gospodarczą, które nie zatrudniają innych osób). Nie obejmuje ona zatem wykonujących pracę na podstawie innych umów, np. o dzieło.

Stawka godzinowa, podobnie jak ma to miejsce w przypadku minimalnego wynagrodzenia za pracę, rośnie z roku na rok i jest określana stosownym rozporządzeniem. W tym roku wnosi ona 18,30 zł brutto w przeliczeniu na godzinę pracy.

Ramka: W ubiegłym roku stawka godzinowa wynosiła 17 zł brutto.

W przeliczeniu na kwotę netto (do ręki) osoba taka dostanie zatem 12 zł.

Ważne: Jest to minimalna stawka godzinowa, a nie miesięczna (jak przy minimalnym wynagrodzeniu za pracę). To ile zarobimy w danym miesięcy będzie zatem zależne od liczby przepracowanych godzin.

Najniższa krajowa 2021 na umowie o pracę i innych rodzajach umów. Ile wynosi?

Przejdźmy więc do podsumowania.

W 2021 r. pracownicy zatrudnieni na pełen etat zarabiają minimalnie 2800 zł brutto. Na rękę, po odliczeniu wspomnianych składek i zaliczki) daje to kwotę 2061,67 zł.

Samozatrudnieni (niezatrudniający sami pracowników) oraz osoby wykonujące pracę w oparciu na umowę zlecenie w 2021 r. dostają zaś najmniej 18,30 zł brutto na godzinę pracy, netto zaś 12 zł.

Ile wyniesie minimalne wynagrodzenie i stawka minimalna w 2022 r.?

Jak wynika z projektu rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz wysokości minimalnej stawki w 2022 r. pracownicy, zarabiający najniższą krajową, mogą się spodziewać kolejnej podwyżki. W przyszłym roku, podobnie jak ma to miejsce w bieżącym, zarobią oni o 200 zł więcej. Minimalna kwota wynagrodzenia wzrosnąć ma bowiem do kwoty 3000 zł brutto, co daje ok. 2202,71 zł

Wyższa będzie również minimalna stawka godzinowa. Skoczyć ma ona do kwoty 19,60 zł brutto, co daje ok. 14.40 zł netto (przy uwzględnieniu dobrowolnej składki chorobowej).