Pytania prejudycjalne skierował słoweński sąd II instancji, a sprawa związana była z powództwem wojskowego przeciwko tamtejszemu ministerstwu obrony o wynagrodzenie za godziny nadliczbowe. Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 2 dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy. To właśnie ten przepis definiuje m.in. pracę w nadgodzinach.
Skarżący, jako podoficer armii słoweńskiej, pełnił nieprzerwaną „służbę wartowniczą” przez siedem dni w miesiącu, podczas której musiał być osiągalny i stale obecny w koszarach. Obejmowała ona zarówno okresy, w których miał on wykonywać rzeczywiste czynności z zakresu nadzoru, jak i okresy, w których był jedynie zobowiązany do pozostawania do dyspozycji przełożonych. W przypadku niezapowiedzianego przyjazdu żandarmerii wojskowej, inspekcji lub zespołu interwencyjnego miał odnotować ten fakt na formularzu rejestracyjnym i wykonać zadania zlecone mu przez przełożonych.