Pracodawca nie będzie mógł przez pewien czas go zwolnić ani zmienić mu warunków pracy na mniej korzystne – jeśli zgody na to w ustawowym terminie odmówi zarząd organizacji
1 stycznia 2019 r. weszły w życie zmiany do ustawy z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1881 ze zm.). Jej nowelizacja jest efektem wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który 2 czerwca 2015 r. orzekł, że przepisy ww. ustawy w zakresie, w jakim ograniczają wolność tworzenia i wstępowania do związków zawodowych osobom wykonującym pracę zarobkową niewymienionym w art. 2 ustawy, są niezgodne z art. 59 ust. 1 w związku z art. 12 Konstytucji RP. Wspomniany art. 2 ustawy o związkach zawodowych mówił o tym, że wolność związkową mają wyłącznie pracownicy (a więc osoby zatrudnione w ramach stosunku pracy), członkowie rolniczych spółdzielni produkcyjnych oraz osoby wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej, jeżeli nie są pracodawcami.
To się zmieniło. Obecnie, tj. od 1 stycznia, prawo do tworzenia oraz wstępowania do związków zawodowych mają także osoby zatrudnione na innej podstawie niż umowa o pracę (np. zleceniobiorcy, samozatrudnieni, dziełobiorcy, wolontariusze). W związku z tym ustawa nowelizująca przyznała tej grupie zatrudnionych nowe uprawnienia, podobne do tych, jakie obecnie mają członkowie związków zawodowych będący pracownikami. Dotyczy to przede wszystkim szczególnej ochrony stosunku prawnego.