Pracownik – członek związku zawodowego ma prawo do zwolnienia od pracy na czas niezbędny do wykonania doraźnej czynności wynikającej z jego funkcji związkowej, jeżeli czynność ta nie może być wykonana w czasie wolnym od pracy.
Za ten czas, mimo iż zatrudniony nie świadczy zadań na rzecz pracodawcy, tylko wykonuje działalność na rzecz związku (a więc społeczną), należy mu się wynagrodzenie tak, jakby pracował. Firmy chcą więc takiej sytuacji unikać. Nie tylko dezorganizuje ona proces pracy, ale także naraża zatrudniającego na koszty związane z wypłatą wynagrodzenia pomimo braku ekwiwalentu (efektów pracy podwładnego).
Aby zatrudniony mógł zostać zgodnie z prawem zwolniony z pracy w celu realizacji funkcji związkowych, musi spełnić przesłanki określone w art. 32 ust. 3 lub 4 ustawy z 21 maja 1991 r. o związkach zawodowych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 263). Czy pracodawca może zatem weryfikować fakt spełnienia tych przesłanek i go kwestionować?