Pracodawca, który chce zatrudnić niedoświadczonego pracownika, a chwilowo nie może mu zaoferować etatu, może przyjąć go do pracy na podstawie umowy o praktykę absolwencką.
Możliwość jej zawarcia przewiduje ustawa z 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz.U. z 2009 r. nr 127, poz. 1052). Zgodnie z jej przepisami absolwentem jest osoba, która ukończyła co najmniej gimnazjum i w dniu rozpoczęcia praktyk nie ukończyła 30. roku życia. Umowę taką można więc podpisać także z osobą, która ukończyła uczelnię wyższą.
Praktyka może być odpłatna lub nieodpłatna. Celem jest uzyskanie przez absolwenta doświadczenia i nabywanie umiejętności praktycznych. W sytuacji gdy podmiot przyjmujący na praktykę płaci za nią praktykantowi, wysokość miesięcznego świadczenia nie może przekraczać dwukrotności minimalnego wynagrodzenia (3,2 tys. zł brutto do końca 2013 r.). Świadczenie to jest opodatkowane, ale nie podlega składkom ZUS.