Pracodawca zatrudniając pracownika w zadaniowym systemie czasu pracy, powinien w porozumieniu z nim ustalić czas niezbędny do wykonania powierzanych obowiązków. Jakie są skutki niedokonania takich ustaleń?
W przypadkach uzasadnionych rodzajem pracy, jej organizacją lub miejscem wykonywania można stosować zadaniowego system czasu pracy. Tak wynika z art. 140 zd. 1 k.p. Polega on na tym, że pracodawca nie określa godzin pracy pracownika, lecz zadania do wykonania, przy czym czas ich realizacji pozostaje w gestii pracownika.
System taki można stosować, gdy pracodawca ma bezpośredni kontakt z zatrudnionymi i sprawuje kontrolę nad nimi, ale wykonanie pracy jest całkowicie zależne od pracownika. Taka specyfika musi mieć charakter trwały. Sąd Najwyższy wskazał, że jego wprowadzenie jest uzasadnione w przypadku prac prowadzonych nierytmicznie, poza kolektywną pracą skooperowaną, a dodatkowo niełączących się z koniecznością osiągnięcia określonego rezultatu ekonomicznego (por. wyr. SN z 24 września 2009 r., II PK 72/09, Lex nr 558306).