Alternatywą dla DPS mają być też rodzinne domy pomocy. W styczniu minister pracy i polityki społecznej wydał rozporządzenie, które podnosi standardy tych placówek i zezwala na ich prowadzenie fundacjom i organizacjom pożytku publicznego. Do tej pory mogły się tym zajmować tylko osoby fizyczne.

Nowe przepisy zwiększają powierzchnię pokoi (jednoosobowy nie może mieć mniej niż 12 mkw.), pensjonariusze muszą mieć dostęp do kuchni, świetlicy, a w domu musi być pomieszczenie pomocnicze do prania i suszenia bielizny. W rodzinnym domu pomocy może być maksymalnie osiem osób (nie tylko seniorzy, lecz także osoby niepełnosprawne).

Zgodę na prowadzenie takiej placówki wydaje samorząd, który ma też ją nadzorować i częściowo finansować. Z wyliczeń resortu pracy wynika, że koszty utrzymania rodzinnego domu pomocy powinny być znacznie niższe niż DPS, chociażby ze względu na ograniczenie liczby personelu. Nowe standardy mają obowiązywać od początku 2013 roku.

Jakie zasiłki można dostać od państwa

● zasiłek celowy – kwota ustalana indywidualnie na zakup m.in. żywności, leków, środków higieny, specjalistycznych odżywek, opału, odzieży, drobnych remontów i napraw domowych. Wniosek należy złożyć do ośrodka pomocy społecznej właściwego dla miejsca zamieszkania chorego;

● świadczenie pielęgnacyjne – 520 zł miesięcznie. Przysługuje osobom, które rezygnują z pracy, aby opiekować się niepełnosprawnym członkiem rodziny. Wniosek kierujemy do urzędu miasta, gminy, dzielnicy w miejscu zamieszkania chorego;

● zasiłek pielęgnacyjny – 153 zł miesięcznie. Przysługuje niepełnosprawnemu dziecku, osobie niepełnosprawnej poniżej 16. roku życia z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, osobie niepełnosprawnej powyżej 16. roku życia z orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, o ile niepełnosprawność ta została nabyta przed ukończeniem 21 lat, oraz osobie powyżej 75. roku życia. Uwaga! O zasiłek nie mogą starać się osoby przebywające w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie, np. domu pomocy społecznej, jeśli pobyt ten finansowany jest z budżetu państwa lub przez NFZ. Wniosek kierujemy do urzędu miasta, gminy, dzielnicy w miejscu zamieszkania chorego.

● dodatek pielęgnacyjny – 186,71 zł; przysługuje emerytowi i renciście uznanym za całkowicie niezdolnych do pracy i do samodzielnego funkcjonowania oraz osobie powyżej 75. roku życia, o ile nie przebywa w zakładzie opiekuńczym. Dodatek przyznawany z urzędu przez ZUS.